لطفا شنونده ی خوبی باشید...
در حالی که این احساس را نسبت به دوستان دیگرتان ندارید؟
آیا تا به حال فکر کرده اید چرا وقتی غمگین میشوید دوست دارید فلان همکار یا هم کلاسی تان
کنارتان اشد تا قدری برایش درد دل کنید؟
آیا تا به حال به این دقت کرده اید که چرا دوست دارید یک پزشک خاص شما را ویزیت کند و
برایتان نسخه بپیچد اما از رجوع به پزشک دیگر چندان احساس خوشایندی ندارید؟
شاید پاسخ شما هم این باشد:
(( برخی دوستانم خیلی خوب به حرفهای من گوش میدهند و هنگام همصحبتی، مرا به خوبی
درک میکنند آنها درد مرا میفهمند و رفتارشان کاملا این را نشان میدهد))
درست است!!! برخی هنر شنیدن دارند اما متأسفانه برخی دیگر از آن محروم اند!!!
بعضی فقط دوست دارند شنیده شوند اما شنونده ی خوبی نیستند!!!
برخی فقط دوست دارند دیده شوند اما بیننده ی خوبی نیستند!!!
اگر شما دوست، همکار و یا معلم کسی هستید لطفا این ویژگی را در خود پرورش دهید....
هر کسی میتواند هنر شنیدن را در خود تقویت کند...
وقتی با شما حرف میزنند نه آنقدر به در و دیوار نگاه کنید که فکر کنند به صحبتهایشان گوش نمیدهید
و نه آنقدر به چشم شان زل بزنید که حتی فرصت پلک زدن را از خود یا گوینده بگیرید....
نه آنقدر در سخن دیگری را قطع کنید که رشته ی سخن از دستش خارج شود....
و نه آنقدر سکوت کنید که فکر کنند شما حواستان جایی دیگر است....
نه آنقدر تک تک کلمات گوینده را مو به مو تکرار کنید که فکر کند پشت سیستم اکو
در حال سخنرانی است....
و نه آنقدر کلمات پرت و پلا و بی ربط بگویید که فکر کند شما اصلا او را درک نکرده اید و
یا موضوع را عوضی گرفته اید....
خلاصه برای اینکه شریک خوبی برای لحظات غم و شادی عزیزانتان باشید
"لطفا شنونده ی خوبی باشید"